با توجه به اهداف مختلف ریخته گری دقیق، عملیات حرارتی زیادی وجود دارد که اساساً می توان آنها را به دو دسته تقسیم کرد. اول اینکه ریزساختار از طریق عملیات حرارتی تغییر نخواهد کرد یا نباید تغییر کند و دوم اینکه ریزساختار اساسی تغییر خواهد کرد. اولین روش عملیات حرارتی عمدتاً برای از بین بردن تنش داخلی استفاده می شود که ناشی از شرایط و شرایط مختلف خنک کننده در هنگام ریخته گری فولاد ضد زنگ است. ساختار، استحکام و سایر خواص مکانیکی به دلیل عملیات حرارتی تغییر قابل توجهی نخواهد داشت.
برای نوع دوم عملیات حرارتی، القاعده به طور قابل توجهی تغییر کرده است که تقریباً می توان آن را به پنج دسته تقسیم کرد:
1. بازپخت نرم: هدف آن عمدتاً تجزیه کاربیدها، کاهش سختی آنها و بهبود قابلیت ماشینکاری است. برای چدن گره ای، هدف آن به دست آوردن ساختار فریت بیشتر است.
2. عادی سازی درمان: هدف اصلی به دست آوردن ساختار پرلیت و سوربیت و بهبود خواص مکانیکی ریخته گری فولاد ضد زنگ است.
3. درمان رفع: عمدتا برای به دست آوردن سختی بالاتر یا استحکام سایش و مقاومت در برابر سایش سطح بسیار بالا.
4. درمان سخت شدن سطح: عمدتا برای به دست آوردن لایه سخت شدن سطح و مقاومت در برابر سایش سطح بالا.
5. عملیات سخت شدن بارش: عمدتاً برای به دست آوردن استحکام بالا بدون تغییر شدید در ازدیاد طول است.
