در اواخر عصر نوسنگی، بیش از 5،000 سال پیش، صنعتگران چینی باستان به طور گسترده ای از فرآیند ریخته گری موم گمشده در ساخت ظروف برنزی استفاده می کردند. با توجه به خصوصیات انعطاف پذیری و فرار حرارتی موم زنبور عسل، صنعتگران در آن زمان ابتدا موم را در قالب مومی به شکل دلخواه تراشیدند، سپس خاک رس را پیچیده و سوراخ کوچکی در خارج از قالب موم گذاشتند و برای ساختن موم آن را خشک و برشته کردند. قالب تبخیر و تبخیر می شود. در همان زمان، خاک رس به پوسته سرامیکی تبدیل می شود و دیواره داخلی پوسته یک قالب منفی از قالب مومی به جا می گذارد. در این زمان، فلز مذاب در امتداد سوراخ کوچک به پوسته تزریق می شود و پوسته پس از سرد شدن شکسته می شود تا شمش فلزی مورد نیاز به دست آید. اصول اولیه تکنیک های ریخته گری موم گمشده مدرن یکسان است، اما پیچیده تر است. این عمدتاً در الزامات سختگیرانه تر برای شکل و موقعیت دقیق مدل مومی منعکس می شود. دستیابی به قالب موم در تکنولوژی مدرن تنها حکاکی مستقیم موم نیست، بلکه قالب منفی را می توان با قالب گیری قالب اصلی فلزی (صفحه) با سیلیکون به دست آورد و سپس با تزریق موم قالب موم را به دست آورد. قالب منفی سیلیکونی مواد ریخته گری دیگر خاک رس نیست، بلکه گچ ریخته شده است. چنین محصولاتی بسیار ظریف تر از ریخته گری های باستانی هستند.
ریخته گری موم گم شده را ریخته گری دقیق نیز می گویند. چنین روش های خاصی در صنایع دستی نیز رایج است. اکثریت قریب به اتفاق صنایع دستی باستانی هستندیک روش خاص
مواد اولیه: موم، مواد عایق نسوز پوسته ساز (مانند ماسه کوارتز، بوکسیت و غیره)، چسباننده (مانند شیشه آب، اتیل سیلیکات و غیره)استر، سل سیلیس و غیره)
روش تولید این است که از موم زنبور عسل برای ساختن یک مدل جامد از ریخته گری استفاده می شود و سپس از سایر مواد عایق نسوز برای پر کردن هسته گل و تشکیل مدل بیرونی استفاده می شود. پس از گرم شدن و پخت، قالبهای موم همگی ذوب شده و به بیرون سرازیر میشوند و همه مدلهای جامد ریختهگری به پوستههای خالی تبدیل میشوند. برای ریختن مذاب در آن، آن را در ظرفی می ریزند.
اصل اساسی فناوری ریخته گری موم گمشده با روش سوزاندن-از دست دادن آغاز شد که اولین بار در اواسط و اواخر سلسله شانگ ظاهر شد. صفحه زون برنزی که از مقبره مارکیز یی از زنگ در شهرستان سوئیکسیان، استان هوبی حفاری شده است، اولین نمونه ریخته گری موم گمشده در کشور من است که مربوط به قرن پنجم پس از میلاد است.
موارد فوق مقدمه و منشا ریخته گری موم گم شده است.
